Λιπάσματα Χλωριούχο και θειικό κάλιο και δείκτης αλατότητας

Πότε επιλέγουμε θειικό και πότε χλωριούχο κάλιο

Το χλωριούχο κάλιο είναι σαφώς φθηνότερο ανά μονάδα καλίου και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης. Σε αρκετές ελληνικές καλλιέργειες όμως η διαφορά τιμής εξαφανίζεται μπροστά σε μια απώλεια που δεν φαίνεται στην απόδοση αλλά στην ποιότητα. Η επιλογή ανάμεσα στα δύο κρίνεται από τρία πράγματα, την καλλιέργεια, το έδαφος και το νερό.

Τι περιέχει το καθένα

Χαρακτηριστικό Χλωριούχο κάλιο Θειικό κάλιο
Χημικός τύπος KCl K₂SO₄
Κάλιο 60 έως 62% K₂O 50% K₂O
Δεύτερο στοιχείο Χλώριο, περίπου 47% Θείο, περίπου 18%
Δείκτης αλατότητας 116 46
Κόστος ανά μονάδα καλίου Χαμηλότερο Υψηλότερο

Τι σημαίνει ο δείκτης αλατότητας

Ο δείκτης αλατότητας δείχνει πόσο ανεβάζει ένα λίπασμα τη συγκέντρωση αλάτων στο εδαφικό διάλυμα, σε σχέση με ίση ποσότητα νιτρικού νατρίου, το οποίο ορίστηκε ως 100. Όσο μεγαλύτερος ο δείκτης, τόσο μεγαλύτερη η ωσμωτική πίεση που δημιουργείται γύρω από τις ρίζες και τόσο δυσκολότερα το φυτό τραβά νερό.

Με βάση την κλασική κατάταξη, το χλωριούχο κάλιο έχει δείκτη 116, δηλαδή υψηλότερο και από το νιτρικό νάτριο και από τη νιτρική αμμωνία, ενώ το θειικό κάλιο έχει 46. Ενδιάμεσα βρίσκεται το νιτρικό κάλιο με 74. Για σύγκριση, η ουρία έχει 75, η θειική αμμωνία 69 και το νιτρικό ασβέστιο 53.

Χρειάζονται όμως δύο διευκρινίσεις που συνήθως παραλείπονται. Πρώτον, ο δείκτης δεν προβλέπει πόσο λίπασμα θα προκαλέσει ζημιά σε ένα συγκεκριμένο χωράφι, απλώς κατατάσσει τα λιπάσματα μεταξύ τους ως προς τον κίνδυνο. Δεύτερον, η σύγκριση ανά ίσο βάρος αδικεί κάπως το χλωριούχο, γιατί περιέχει περισσότερο κάλιο, οπότε για την ίδια μονάδα K₂O χρειάζονται λιγότερα κιλά. Η διαφορά παραμένει σημαντική, αλλά μικρότερη από όσο δείχνει η γυμνή σύγκριση των δύο αριθμών.

Γιατί το χλώριο συμπεριφέρεται διαφορετικά μέσα στο έδαφος

Το χλώριο βρίσκεται στο έδαφος ως χλωριούχο ανιόν, δηλαδή αρνητικά φορτισμένο. Επειδή οι θέσεις ανταλλαγής του εδάφους είναι κι αυτές αρνητικές, το χλωριούχο δεν συγκρατείται από το έδαφος. Μένει διαλυμένο στο εδαφικό διάλυμα και ταξιδεύει μαζί με το νερό.

Σε περιοχές με άφθονες βροχές αυτό λειτουργεί προστατευτικά, καθώς το χλωριούχο ξεπλένεται κάτω από τη ριζόστρωση και δεν προλαβαίνει να συσσωρευτεί. Σε ξηρά και ημίξηρα κλίματα όμως συμβαίνει το αντίστροφο. Δεν περνά αρκετό νερό μέσα από το εδαφικό προφίλ ώστε να παρασύρει το χλωριούχο προς τα κάτω, οπότε καθώς το νερό εξατμίζεται τα άλατα μένουν και συγκεντρώνονται.

Γιατί το θέμα αφορά ιδιαίτερα την Ελλάδα

Το ελληνικό καλοκαίρι δεν προσφέρει έκπλυση. Οι βροχοπτώσεις συγκεντρώνονται στους ψυχρούς μήνες, ενώ η περίοδος που δίνεται το κάλιο και αναπτύσσεται ο καρπός είναι ακριβώς η ξηρή. Το χλωριούχο που εφαρμόζεται την άνοιξη και το καλοκαίρι έχει περιορισμένες πιθανότητες να φύγει από τη ριζόστρωση πριν το τέλος της σεζόν.

Σε αυτό προστίθενται δύο ελληνικές ιδιαιτερότητες. Στις παράκτιες περιοχές, το νερό άρδευσης φέρει συχνά αυξημένο χλωριούχο από υφαλμύρωση, ενώ η θαλάσσια απόθεση προσθέτει κι άλλο. Το αποτέλεσμα είναι ότι το χλωριούχο του λιπάσματος δεν είναι η μόνη είσοδος, αλλά η μία από τρεις.

Γι' αυτό η ανάλυση του νερού άρδευσης μετράει εδώ όσο και η ανάλυση εδάφους. Αν το νερό είναι ήδη φορτωμένο, η επιλογή του λιπάσματος παύει να είναι θέμα προτίμησης.

Το χλώριο δεν είναι δηλητήριο

Αξίζει να ξεκαθαριστεί, γιατί η συζήτηση συχνά υπεραπλουστεύεται. Το χλώριο είναι απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο για όλα τα φυτά, στην κατηγορία των ιχνοστοιχείων. Ρυθμίζει την ωσμωτική πίεση και τη σπαργή των κυττάρων και συμμετέχει στη φωτοσύνθεση, στην έκλυση οξυγόνου. Η έλλειψή του δίνει μάρανση, περιορισμένη ανάπτυξη ρίζας και χλώρωση.

Υπάρχουν μάλιστα καλλιέργειες που ανταποκρίνονται θετικά. Τα σιτηρά, το σόργο, το καλαμπόκι, τα ζαχαρότευτλα και τα κραμβοειδή θεωρούνται ανεκτικά έως ευνοούμενα από το χλωριούχο, και έρευνες έχουν καταγράψει αυξήσεις απόδοσης με προσθήκη χλωριούχου. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι το χλώριο καθαυτό, αλλά η ποσότητα σε σχέση με την ανοχή της συγκεκριμένης καλλιέργειας.

Ποιες καλλιέργειες είναι ευαίσθητες

Ευαίσθητα θεωρούνται τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, το αμπέλι, η επιτραπέζια πατάτα, τα εσπεριδοειδή, το αβοκάντο, οι φράουλες, τα φασόλια και ο καπνός. Με άλλα λόγια, ακριβώς οι καλλιέργειες υψηλής αξίας που κυριαρχούν στην ελληνική παραγωγή και όπου η ποιότητα καθορίζει την τιμή.

Στην απέναντι πλευρά, τα σιτηρά και οι περισσότερες αροτραίες μεγάλου αγρού ανέχονται άνετα το χλωριούχο, οπότε εκεί η οικονομία είναι πραγματική και χωρίς αντάλλαγμα.

Η ποιότητα χάνεται πριν την απόδοση

Εδώ βρίσκεται το σημείο που κάνει τη διαφορά στο πορτοφόλι, και το χάνουν οι περισσότερες συγκρίσεις. Πριν εμφανιστεί οποιαδήποτε μείωση στα κιλά, η υψηλή πρόσληψη χλωρίου προκαλεί σειρά ποιοτικών προβλημάτων.

Μειώνεται η περιεκτικότητα σε οργανικά οξέα, με αποτέλεσμα πιο επίπεδη και άτονη γεύση. Συσσωρεύονται οργανικές ουσίες χαμηλού μοριακού βάρους, οπότε πέφτει η περιεκτικότητα σε σάκχαρα, άμυλο και πρωτεΐνη. Αυξάνεται η συγκράτηση νερού στους ιστούς, κάτι που υποβαθμίζει τη συντηρησιμότητα και τη συμπεριφορά στη μεταποίηση.

Ένας παραγωγός επιτραπέζιου σταφυλιού ή εσπεριδοειδών μπορεί δηλαδή να μαζέψει τα ίδια κιλά και να πληρωθεί λιγότερο. Στα εσπεριδοειδή, η συσσώρευση χλωρίου εκδηλώνεται και ορατά, με καψάλισμα στις άκρες των φύλλων.

Ένα ακόμη σημείο που περνά απαρατήρητο, το χλωριούχο ανταγωνίζεται το νιτρικό στην πρόσληψη. Υψηλές συγκεντρώσεις του ενός μειώνουν την πρόσληψη του άλλου, οπότε το χλωριούχο μπορεί έμμεσα να επηρεάσει και την αζωτούχο θρέψη.

Η παγίδα της ετικέτας

Μια πρακτική λεπτομέρεια που κοστίζει. Σε σύνθετα λιπάσματα, δίπλα στον τύπο αναγράφονται συχνά και μονάδες θείου, ακόμη και όταν το κάλιο του σκευάσματος είναι χλωριούχο. Οι μονάδες θείου προέρχονται από άλλο συστατικό του μείγματος, τυπικά από θειική αμμωνία, και όχι από θειικό κάλιο.

Ο αγοραστής βλέπει θείο στη σακούλα και συμπεραίνει ότι αγοράζει σκεύασμα θειικού καλίου. Η μόνη ασφαλής επαλήθευση είναι η δήλωση περιεκτικότητας σε χλώριο στη συσκευασία. Τα προϊόντα με βάση το θειικό κάλιο δηλώνουν χαμηλή περιεκτικότητα σε χλώριο, συχνά με ένδειξη ότι είναι πτωχά σε χλώριο.

Πώς αποφασίζουμε στην πράξη

Η κατάσταση Τι ταιριάζει
Σιτηρά και αροτραίες σε βροχερές περιοχές Χλωριούχο, η οικονομία είναι πραγματική
Αμπέλι, εσπεριδοειδή, κηπευτικά, δενδρώδη Θειικό, η ποιότητα κρίνει την τιμή
Νερό άρδευσης με αυξημένο χλωριούχο Θειικό, το χλωριούχο μπαίνει ήδη από το νερό
Ελαφρά αμμώδη ή κακώς στραγγιζόμενα εδάφη Θειικό, ο κίνδυνος αλατότητας είναι μεγαλύτερος
Θερμοκήπιο και υπόστρωμα περιορισμένου όγκου Θειικό ή νιτρικό κάλιο, χωρίς περιθώριο για άλατα
Καλλιέργεια που χρειάζεται και θείο Θειικό, καλύπτει και τα δύο με μία εφαρμογή

Πώς λειτουργούν τα κύρια θρεπτικά μεταξύ τους και πώς διαβάζεται ο τριψήφιος τύπος, το αναλύουμε στον οδηγό για τα σύνθετα λιπάσματα NPK.

Καλιούχα λιπάσματα στο Farmclick
Δες τις πρώτες ύλες λιπασμάτων, όπου ανήκουν το χλωριούχο και το θειικό κάλιο, τα κοκκώδη λιπάσματα για τη βασική λίπανση και τα κρυσταλλικά λιπάσματα για υδρολίπανση, από προμηθευτές όλης της Ελλάδας.

Συχνές ερωτήσεις

Ποια είναι η βασική διαφορά χλωριούχου και θειικού καλίου; Το χλωριούχο έχει περισσότερο κάλιο και χαμηλότερο κόστος, φέρνει όμως περίπου 47% χλώριο και δείκτη αλατότητας 116. Το θειικό έχει 50% K₂O, φέρνει θείο αντί για χλώριο και δείκτη αλατότητας 46.

Τι είναι ο δείκτης αλατότητας; Δείχνει πόσο ανεβάζει ένα λίπασμα τα άλατα στο εδαφικό διάλυμα, με το νιτρικό νάτριο ως βάση 100. Κατατάσσει τα λιπάσματα μεταξύ τους ως προς τον κίνδυνο, δεν προβλέπει όμως πόσο θα προκαλέσει ζημιά σε συγκεκριμένο χωράφι.

Είναι κακό το χλώριο για τα φυτά; Όχι από μόνο του. Το χλώριο είναι απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο και ορισμένες καλλιέργειες, όπως τα σιτηρά και τα ζαχαρότευτλα, ωφελούνται. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η ποσότητα ξεπερνά την ανοχή ευαίσθητων καλλιεργειών.

Ποιες καλλιέργειες αποφεύγουν το χλωριούχο κάλιο; Τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, το αμπέλι, τα εσπεριδοειδή, το αβοκάντο, οι φράουλες, η επιτραπέζια πατάτα και ο καπνός.

Πώς καταλαβαίνω τι αγοράζω; Από τη δηλωμένη περιεκτικότητα σε χλώριο στη συσκευασία. Η ύπαρξη μονάδων θείου δίπλα στον τύπο δεν σημαίνει ότι το κάλιο είναι θειικό, καθώς το θείο μπορεί να προέρχεται από άλλο συστατικό του μείγματος.

Γιατί το θέμα είναι πιο έντονο στην Ελλάδα; Επειδή το χλωριούχο ξεπλένεται με το νερό, και το ελληνικό καλοκαίρι δεν προσφέρει έκπλυση. Στις παράκτιες περιοχές προστίθεται και το χλωριούχο του νερού άρδευσης.

Σημαντικές σημειώσεις

Η επιλογή του καλιούχου λιπάσματος εξαρτάται από την καλλιέργεια, τον τύπο και τη στράγγιση του εδάφους, την ποιότητα του νερού άρδευσης και το κλίμα της περιοχής. Πριν από κάθε απόφαση, η ανάλυση εδάφους και η ανάλυση του νερού άρδευσης δείχνουν την πραγματική εικόνα, ιδίως ως προς τη συγκέντρωση χλωριούχων και την αλατότητα. Οι τιμές του δείκτη αλατότητας που αναφέρονται προέρχονται από την κλασική κατάταξη και χρησιμεύουν για σύγκριση μεταξύ λιπασμάτων, όχι για πρόβλεψη ζημιάς. Ο σχεδιασμός της λίπανσης γίνεται σε συνεργασία με γεωπόνο, και ακολουθούνται πάντα οι οδηγίες της συσκευασίας.

Πηγές

Τελευταία άρθρα

Σχετικά άρθρα

Άλλα άρθρα από την ίδια ενότητα.