Παράσιτα και ασθένειες στην καλλιέργεια του αγγουριού

Προστασία φυτών αγγουριού

Σημαντικότερα παράσιτα του αγγουριού

Οι πιο γνωστοί και συνηθισμένοι εχθροί στην καλλιέργεια αγγουριού είναι (1, 4, 5, 7),

• Σκαθάρι αγγουριού (ραβδωτό και στικτό, Diabrotica undecimpunctata). Η καταπολέμησή του είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη του βακτηριακού μαρασμού. Τα ενήλικα τρέφονται με τα μικρά σπορόφυτα, γι' αυτό και είναι εξαιρετικά ευαίσθητα.
• Αφίδες (Aphis gossypii). Ορισμένα κοινά συμπτώματα είναι παραμορφωμένα και κατσαρωμένα φύλλα, καθώς και η παρουσία κολλώδους μελιτώματος ή μαύρης, αιθάλης μούχλας.
• Τετράνυχος (Tetranychus urticae). Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα εμφανίζονται στα φύλλα (λεπτά στίγματα, κίτρινο ή καφέ χρώμα και κίτρινες, πορτοκαλί ή κόκκινες κουκίδες στην κάτω πλευρά).
• Melittia cucurbitae Σταδιακή μάρανση των φυτών.
• Βρωμούσα της κολοκυθιάς (Anasa tristis). Τα φύλλα έχουν κηλίδες που γίνονται κίτρινες και στη συνέχεια καφέ.
• Αλευρώδης του καπνού (Bemisia tabaci). Τα φύλλα κιτρινίζουν.
• Αγροτίδες (Agrotis ipsilon, Peridroma saucia). Τρέφονται με τα φύλλα του αγγουριού
• Diaphania nitidalis.  Τρέφονται με τα φύλλα του αγγουριού
• Τζιτζικάκι (Empoasca fabae). Λευκά στίγματα στην άνω επιφάνεια των φύλλων.

Φυσικά, μετά από χρόνια έρευνας, οι αγρότες έχουν στη διάθεσή τους πολλά φυτοφάρμακα που είναι κατάλληλα για την καταπολέμηση των παραπάνω παρασίτων. Ωστόσο, πολλοί καλλιεργητές επιλέγουν να χρησιμοποιούν άλλες τεχνικές, όπως η εφαρμογή ενός πλωτού καλύμματος γραμμής πάνω από νεαρά μεταφυτεύματα ή σπορόφυτα (1, 3). Πριν από την εφαρμογή οποιουδήποτε φυτοφαρμάκου, πρέπει να διαβάσετε τις οδηγίες της ετικέτας και να τις ακολουθήσετε βήμα προς βήμα. Πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε τον πιστοποιημένο με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος γεωπόνο της περιοχής σας. Επιπλέον, είναι προτιμότερο να εφαρμόζετε τα φυτοφάρμακα αργά το απόγευμα για να μην βλάψετε τον πληθυσμό των μελισσών (5). Στην καλλιέργεια αγγουριού, οι ζωικοί εχθροί δεν αποτελούν τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο παρατηρείται στην καλλιέργεια των καρπουζιών. 

Οι σημαντικότερες ασθένειες των αγγουριών

Εκτός από τα παράσιτα, ορισμένες ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την καλλιέργεια αγγουριού. Ορισμένες από τις πιο γνωστές και συνηθισμένες ασθένειες του αγγουριού είναι (1, 2, 6, 7, 8),

• Περονόσπορος (Peronospora parasitica). Φύλλα με κίτρινες γωνιώδεις αλλοιώσεις.
• Ωίδιο (Erysiphe, Podosphaera, Oïdium, Leveillula). Μπορεί να προληφθεί με τη διατήρηση αρκετού χώρου μεταξύ των φυτών, τη βελτίωση του αερισμού - τον έλεγχο των ζιζανίων, τη χρήση στάγδην άρδευσης και την κατάλληλη χρήση μυκητοκτόνων. Παρατηρούνται λευκές κηλίδες στα φύλλα με σκόνη.
• Ανθράκωση (Colletotrichum orbiculare). Φύλλα με καστανές αλλοιώσεις με κίτρινα περιγράμματα.
• Γωνιώδης κηλίδωση των φύλλων (Pseudomonas syringae pv. lachrymans). Γωνιώδεις κηλίδες εμποτισμένες με νερό σε φύλλα, στελέχη και καρπούς.
• Κολλώδης κηλίδωση βλαστών (Didymella bryoniae). Φύλλα με καστανόμαυρες και εμποτισμένες με νερό κηλίδες.
• Βακτηριακός μαρασμός (Pseudomonas solanacearum). Μια ένδειξη θα μπορούσε να είναι η παρουσία ριγωτών ή στικτών σκαθαριών αγγουριού στον αγρό. Τα περιθώρια των φύλλων είναι πράσινα έως κίτρινα και καφέ.
• Φουζαρίωση (Fusarium oxysporum). Κίτρινα φύλλα και μαρασμός.
• Μωσαΐκωση (Cucumber mosaic virus-CMV). Πράσινες και κίτρινες κηλίδες στα φύλλα και κύρτωση των φύλλων. 
• Corynespora cassiicola Στρογγυλές βλάβες-κηλίδες στόχου σε παλαιότερα φύλλα.
• Σήψεις ριζών (Rhizoctonia solani). Στην κάτω πλευρά του καρπού υπάρχουν υδαρείς και μαυριδερές έως καστανές αλλοιώσεις.

Για να εξαλείψουμε την εμφάνιση και την εξάπλωση των ασθενειών, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κατάλληλες καλλιεργητικές πρακτικές. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ένας μεγάλος αριθμός παθογόνων (μύκητες, βακτήρια και νηματώδεις) μπορεί να επιβιώσει σε παλιά υπολείμματα καλλιεργειών, καθώς και στο έδαφος. Μια προτεινόμενη πρακτική είναι η εφαρμογή της αμειψισποράς για τουλάχιστον 3 χρόνια με την εγκατάσταση καλλιεργειών που δεν είναι ανήκουν στην οικογένεια των κολοκυνθοειδών. Με αυτόν τον τρόπο τα επίπεδα παθογόνων θα μειωθούν. Όταν οι νηματώδεις αποτελούν το κύριο πρόβλημα, η ιδανική επιλογή είναι η χρήση χορτοδοτικών καλλιεργειών για την αμειψισπορά. Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει καλά στραγγιζόμενο έδαφος. Μπορούμε να βελτιώσουμε την αποστράγγιση του εδάφους χρησιμοποιώντας ελεύθερα υπερυψωμένα παρτέρια. Πρέπει να αποφεύγουμε τη φύτευση σε σημεία όπου έχουν ήδη έχουν εμφανιστεί ασθένειες του φυλλώματος ή ιώσεις. Ο σωστός καθαρισμός του εξοπλισμού είναι επίσης σημαντικός, ώστε να μην μεταδίδονται παθογόνα από το ένα χωράφι στο άλλο. Ορισμένες ασθένειες, όπως η ανθράκωση ή η κολλώδης σήψη του στελέχους, μπορούν να μεταδοθούν μέσω του σπόρου. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να προσβληθούν υγιή χωράφια. Συνιστάται πάντα όχι μόνο να αγοράζετε πιστοποιημένους σπόρους αλλά και να τους επεξεργάζεστε με μυκητοκτόνο πριν από τη φύτευση. Οι καλλιεργητές πρέπει να θυμούνται ότι οι περισσότερες ασθένειες του φυλλώματος μεταδίδονται εύκολα με σταγόνες νερού και ευνοούνται σημαντικά από μεγάλες περιόδους όπου το επίπεδο της υγρασίας είναι υψηλό. Έτσι, είναι ασφαλέστερο να εφαρμόζετε στάγδην άρδευση ή/και να αποφεύγετε τις συχνές αρδεύσεις με καταιονισμό. Μια άλλη συνιστώμενη πρακτική είναι να μην αργείτε να καλλιεργήσετε τα χωράφια μετά τη συγκομιδή τους.Ως αποτέλεσμα, οι ρίζες και τα υπολείμματα του αγγουριού θα αποσυντεθούν πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Τέλος, ο παραγωγός πρέπει πάντα να χρησιμοποιεί ποικιλίες ανθεκτικές στις ασθένειες που διατίθενται στην αγορά (4).

Βιβλιογραφία:

1. https://ipm.missouri.edu/meg/2014/3/Cucumber-A-Brief-History/
2. https://www.britannica.com/plant/cucumber
3. https://www.rhs.org.uk/vegetables/cucumbers/grow-your-own
4. https://extension.okstate.edu/fact-sheets/cucumber-production.html
5. https://vric.ucdavis.edu/pdf/cucumber.pdf
6. https://s3.wp.wsu.edu/uploads/sites/2071/2014/04/Growing-Cucumbers-FS096E.pdf
7. https://hgic.clemson.edu/factsheet/cucumber/
8. https://extension.umn.edu/disease-management/bacterial-wilt