Με το όνομα μαργαρίτα πωλούνται στα φυτώρια διαφορετικά φυτά, και η επιλογή έχει σημασία, γιατί δεν θέλουν όλα την ίδια θέση ούτε αντέχουν όλα το κρύο. Οι τρεις πιο συνηθισμένες είναι το αργυράνθεμο, η θαμνώδης μαργαρίτα που ανθίζει σχεδόν όλο τον χρόνο, η μαργαρίτα γίγας με τα μεγάλα λευκά άνθη του καλοκαιριού, και η μικρή μπελίδα των παρτεριών της άνοιξης. Παρακάτω θα βρείτε ποια ταιριάζει σε κάθε ανάγκη, πώς κόβονται σωστά τα μαραμένα άνθη για να συνεχίζεται η ανθοφορία, και πώς περνούν τον χειμώνα.
| Αν θέλετε | Διαλέξτε | Γιατί |
|---|---|---|
| Μπαλκόνι με ήλιο και άνθη για μήνες | Αργυράνθεμο (Argyranthemum frutescens) | Αειθαλής ημίθαμνος, ανθίζει από τα τέλη της άνοιξης ως το φθινόπωρο, αντέχει στην ξηρασία |
| Παρτέρι που ξαναβγαίνει κάθε χρόνο και κομμένα λουλούδια | Μαργαρίτα γίγας (Leucanthemum × superbum) | Πολυετής, μεγάλα λευκά άνθη το καλοκαίρι, κρατούν πάνω από μία εβδομάδα στο βάζο |
| Χρώμα την άνοιξη σε ημισκιά | Μπελίδα (Bellis perennis) | Χαμηλή, συχνά με διπλά άνθη, ανέχεται την ημισκιά σύμφωνα με τη Royal Horticultural Society |
Η αφαίρεση των μαραμένων ανθέων κρατά τις μαργαρίτες ανθισμένες, αλλά το σημείο της τομής εξαρτάται από το φυτό. Στο αργυράνθεμο και στη μαργαρίτα γίγας, ο βλαστός κόβεται ακριβώς πάνω από ένα νέο μπουμπούκι ή ένα υγιές ζευγάρι φύλλων, με καθαρά κλαδευτικά εργαλεία. Στις μαργαρίτες που βγάζουν τα άνθη τους από τη βάση, όπως η ζέρμπερα και η διμορφοθήκη, ο βλαστός αφαιρείται ολόκληρος ως τη βάση.
Και οι τρεις μαργαρίτες μεγαλώνουν καλά σε γλάστρα, αρκεί να έχει μεγάλες οπές αποστράγγισης και ελαφρύ υπόστρωμα, γιατί το λιμνασμένο νερό σαπίζει τις ρίζες. Ποτίζονται όταν στεγνώσει το πάνω μέρος του χώματος, συχνά καθημερινά στις ζέστες, χωρίς να μένει νερό στο πιάτο. Ένα υγρό λίπασμα ανθοφορίας μία φορά τον μήνα, την άνοιξη και το καλοκαίρι, στηρίζει τη συνεχή ανθοφορία.
Η μαργαρίτα γίγας και η μπελίδα αντέχουν το κρύο. Η μαργαρίτα γίγας κόβεται κοντά στο έδαφος το φθινόπωρο και ξαναβγαίνει την άνοιξη, και κάθε 2 ως 3 χρόνια οι τούφες της διαιρούνται, σύμφωνα με τη RHS. Το αργυράνθεμο όμως δεν αντέχει τον παγετό. Στις ήπιες περιοχές μένει έξω με ένα παχύ, στεγνό στρώμα εδαφοκάλυψης στη βάση, ενώ στις ψυχρές μεταφέρεται σε προστατευμένο σημείο. Επειδή ριζώνει πολύ εύκολα από μοσχεύματα, αξίζει να κρατάτε μερικά ως ασφάλεια για την επόμενη χρονιά.

Μπελίδες με πυκνά διπλά άνθη σε λευκό και ροζ, ανάμεσα σε πράσινα φύλλα.
Το αργυράνθεμο δέχεται ένα ελαφρύ κλάδεμα κορυφών μετά από κάθε κύμα ανθοφορίας, που το κρατά πυκνό και ανθισμένο. Ένα πιο αυστηρό κλάδεμα σχήματος γίνεται στα τέλη του χειμώνα ή νωρίς την άνοιξη. Οι ήπιες προσβολές από αφίδες, που εμφανίζονται στους τρυφερούς βλαστούς, αντιμετωπίζονται πρώτα με ξέπλυμα ή με βιολογικά φυτοπροστατευτικά.
Συνήθως το αργυράνθεμο. Η μεγάλη λευκή μαργαρίτα των παρτεριών και των σπόρων είναι η μαργαρίτα γίγας.
Η μπελίδα ανέχεται την ημισκιά, ενώ το αργυράνθεμο και η μαργαρίτα γίγας θέλουν ήλιο.
Η μαργαρίτα γίγας και η μπελίδα ναι. Το αργυράνθεμο δεν αντέχει τον παγετό και θέλει προστασία στις ψυχρές περιοχές.
Όταν στεγνώσει το πάνω μέρος του χώματος, συχνά καθημερινά στις ζέστες, χωρίς να μένει νερό στο πιάτο.
Πάνω από ένα νέο μπουμπούκι ή ζευγάρι φύλλων στο αργυράνθεμο και στη μαργαρίτα γίγας, και ως τη βάση στη ζέρμπερα και στη διμορφοθήκη.
Η μαργαρίτα γίγας ξαναβγαίνει κάθε άνοιξη, το αργυράνθεμο ζει χρόνια αν προστατευτεί από τον παγετό, και η μπελίδα συχνά αυτοσπέρνεται.
|
Για μαργαρίτες που ανθίζουν συνέχεια Υποστρώματα · Υγρά λιπάσματα · Κλαδευτικά · Βιολογικά φυτοπροστατευτικά |
Οι συνθήκες διαφέρουν ανά περιοχή, έκθεση και έδαφος, οπότε τα παραπάνω λειτουργούν ως γενικές κατευθύνσεις. Για επίμονα προβλήματα, ένας γεωπόνος που θα δει τα φυτά επιτόπου δίνει την ασφαλέστερη διάγνωση, και κάθε σκεύασμα χρησιμοποιείται μόνο αν είναι εγκεκριμένο, σύμφωνα με την ετικέτα.
Άλλα άρθρα από την ίδια ενότητα.