Η μυρτιά (Myrtus communis) είναι ένας από τους πιο όμορφους αειθαλείς θάμνους της Μεσογείου και ένα φυτό δεμένο με την ελληνική παράδοση. Τα μικρά γυαλιστερά φύλλα της μοσχοβολούν όταν τα τρίψετε, τα λευκά ανθάκια της γεμίζουν τον κήπο άρωμα στα μέσα του καλοκαιριού, και τα σκουρόχρωμα μούρα της στολίζουν τον θάμνο το φθινόπωρο. Είναι ανθεκτική, χαμηλής συντήρησης και ιδανική για φράχτες, διαμορφώσεις και γλάστρες.
Στην αρχαιότητα η μυρτιά ήταν το ιερό φυτό της Αφροδίτης, και οι νύφες στεφανώνονταν με κλαδιά της την ημέρα του γάμου τους. Στη Σαρδηνία και την Κορσική από τα μούρα της παρασκευάζεται το παραδοσιακό λικέρ mirto, ενώ στην Ελλάδα φυτρώνει και άγρια στους θαμνότοπους και τις φρυγανικές πλαγιές.
Στους κήπους συναντάμε σχεδόν αποκλειστικά το κοινό είδος και τις ποικιλίες του:

Myrtus communis: Η κοινή μυρτιά
Η μυρτιά είναι μεσογειακό φυτό και ταιριάζει απόλυτα στο ελληνικό κλίμα. Θέλει πολύ ήλιο, γιατί σε σκιερές θέσεις βγάζει λιγότερα άνθη και γίνεται αραιή, ενώ σε πολύ θερμές περιοχές ανέχεται και ελαφριά σκιά τις πιο καυτές ώρες. Στην αντοχή στο κρύο είναι μετρίως ανθεκτική, καθώς τα ώριμα φυτά αντέχουν για σύντομα διαστήματα θερμοκρασίες μέχρι και -10°C, αρκεί να είναι προστατευμένα από τον παγωμένο άνεμο. Στη νότια Ελλάδα και τα παράλια ευδοκιμεί στον κήπο χωρίς πρόβλημα, ενώ στις ψυχρότερες ηπειρωτικές περιοχές φυτεύεται σε προστατευμένη θέση κοντά σε νότιο τοίχο ή κρατιέται σε γλάστρα. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα, η μυρτιά αντέχει τον θαλασσινό άνεμο και το αλάτι, οπότε είναι εξαιρετική επιλογή για παραθαλάσσιους κήπους.
Η μυρτιά προσαρμόζεται σε διάφορα εδάφη, αρκεί να στραγγίζουν καλά, και ευδοκιμεί ακόμη και σε φτωχότερα, πετρώδη εδάφη όπως αυτά που συναντάμε σε μεγάλο μέρος της χώρας. Δεν αντέχει το νερό που λιμνάζει στις ρίζες, οπότε σε βαριά αργιλώδη εδάφη ανακατεύετε χονδρή άμμο ή κηπευτικό χαλίκι για καλύτερη στράγγιση. Το ιδανικό pH είναι ουδέτερο έως ελαφρώς όξινο, αν και η μυρτιά ανέχεται και ελαφρώς αλκαλικά εδάφη. Υλικά στράγγισης και υποστρώματα θα βρείτε στα εδαφοβελτιωτικά και υποστρώματα.
Η καλύτερη εποχή φύτευσης είναι η άνοιξη, μετά τους τελευταίους παγετούς, ώστε το φυτό να προλάβει να εδραιωθεί πριν τον χειμώνα, ενώ σε ήπιες περιοχές της νότιας Ελλάδας μπορείτε να φυτέψετε και το φθινόπωρο. Ανοίξτε λάκκο διπλάσιο σε διάμετρο από τη μπάλα χώματος και ίδιου βάθους, σκαλίστε τον πυθμένα και προσθέστε λίγο χωνεμένο κομπόστ. Τοποθετήστε το φυτό ώστε η επιφάνεια της μπάλας χώματος να είναι στο ίδιο ύψος με το γύρω έδαφος, γεμίστε, πατήστε ελαφρά και ποτίστε γενναιόδωρα. Για φράχτη, αφήστε 60 με 80 εκατοστά απόσταση ανάμεσα στα φυτά. Τέλος, απλώστε στρώμα κομπόστ ή πευκόφλοιο γύρω από τη βάση για να διατηρείται η υγρασία. Κομπόστ και οργανική ουσία υπάρχουν στα οργανικά λιπάσματα.
Η μυρτιά ευδοκιμεί σε γλάστρα και είναι ιδανική για μπαλκόνια, βεράντες και αυλές, ενώ η γλάστρα δίνει και τη δυνατότητα να μεταφέρετε το φυτό σε προστατευμένο χώρο τον χειμώνα στις ψυχρές περιοχές. Διαλέξτε γλάστρα με αρκετές οπές αποστράγγισης, αρκετά μεγάλη για να αναπτυχθεί το ριζικό σύστημα, και χρησιμοποιήστε ποιοτικό φυτόχωμα με προσθήκη περλίτη ή άμμου. Τοποθετήστε τη στο πιο ηλιόλουστο σημείο που έχετε, και υπολογίστε πιο τακτικό πότισμα από ό,τι στον κήπο, καθώς το χώμα στη γλάστρα στεγνώνει γρηγορότερα. Για μπαλκόνι, η νάνα tarentina και η 'Compacta' είναι οι πιο βολικές επιλογές.
Τον πρώτο χρόνο μετά τη φύτευση ποτίζετε τακτικά ώστε να εδραιωθεί το ριζικό σύστημα, χωρίς να μουσκεύετε το χώμα. Μόλις εδραιωθεί, η μυρτιά αντέχει καλά την ξηρασία και θέλει πότισμα κυρίως στις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού. Στη γλάστρα ποτίζετε όταν στεγνώσουν τα πρώτα εκατοστά του χώματος, αρκετά συχνά το καλοκαίρι και πολύ αραιότερα τον χειμώνα, αποφεύγοντας πάντα το νερό που λιμνάζει. Στη λίπανση δεν είναι απαιτητική. Στον κήπο, μια προσθήκη χωνεμένου κομπόστ γύρω από τη βάση κάθε άνοιξη είναι συνήθως αρκετή, και για πλουσιότερη ανθοφορία προσθέτετε ένα ισορροπημένο λίπασμα την άνοιξη. Στη γλάστρα, χρησιμοποιήστε υγρό λίπασμα κάθε δύο με τέσσερις εβδομάδες στην περίοδο ανάπτυξης και σταματήστε τον χειμώνα. Κατάλληλα λιπάσματα υπάρχουν στην κατηγορία λιπάσματα.
Η μυρτιά αντέχει εξαιρετικά το κλάδεμα, και αυτό την κάνει ιδανική για φράχτες, μπορντούρες και διαμορφώσεις σχημάτων, γι' αυτό και χρησιμοποιείται συχνά για χαμηλούς αρωματικούς φράχτες σε μεσογειακούς και αυλικούς κήπους. Η καλύτερη εποχή για κλάδεμα είναι η άνοιξη, και μπορείτε να κλαδέψετε ελαφρά και μετά την ανθοφορία για να διατηρήσετε το σχήμα. Εδώ όμως υπάρχει ένα δίλημμα. Αν θέλετε να απολαύσετε τα μούρα του φθινοπώρου, μην κλαδεύετε μετά την ανθοφορία, γιατί θα αφαιρέσετε τα σημεία όπου σχηματίζονται τα μούρα. Για φράχτες, κλαδεύετε τακτικά ώστε να παραμένουν πυκνοί, ενώ για ελεύθερη ανάπτυξη ως θάμνος αρκεί ένα ελαφρύ κλάδεμα κάθε χρόνο.
Ο πιο αξιόπιστος τρόπος είναι τα μοσχεύματα, που διατηρούν και τα χαρακτηριστικά της μητρικής ποικιλίας. Στα τέλη του καλοκαιριού, κόψτε ημιξυλώδη μοσχεύματα οκτώ με δέκα εκατοστών από υγιείς βλαστούς της χρονιάς, αφαιρέστε τα κάτω φύλλα και κρατήστε μερικά στην κορυφή, βουτήξτε τη βάση σε ορμόνη ριζοβολίας και φυτέψτε σε μείγμα τύρφης και περλίτη, σε φωτεινό, ζεστό σημείο με σταθερή υγρασία. Ο πολλαπλασιασμός με σπόρο γίνεται το φθινόπωρο, με φρέσκους σπόρους από ώριμα μούρα, όμως η βλάστηση είναι αργή και τα φυτά μπορεί να διαφέρουν από τη μητρική ποικιλία. Ορμόνες ριζοβολίας θα βρείτε στους ρυθμιστές ανάπτυξης.
Η μυρτιά είναι αειθαλής, οπότε η μαζική πτώση φύλλων δεν είναι φυσιολογική και σχεδόν πάντα δείχνει στρες στις ρίζες. Η πιο συχνή αιτία σε γλάστρα είναι το ακανόνιστο πότισμα, είτε από ξηρασία που άφησε τη μπάλα χώματος να στεγνώσει εντελώς, είτε από υπερβολικό νερό που ασφυκτιά τις ρίζες. Αν το χώμα έχει ξεραθεί τόσο που το νερό κυλάει από τα πλάγια, βυθίστε τη γλάστρα σε λεκάνη με νερό για λίγα λεπτά ώστε να μουσκέψει ομοιόμορφα. Άλλες αιτίες είναι ο παγωμένος άνεμος του χειμώνα, η απότομη μετακίνηση από προστατευμένο σε εκτεθειμένο σημείο, και η σηψηρριζία από κακή στράγγιση. Μόλις σταθεροποιηθούν οι συνθήκες, η μυρτιά συνήθως ξαναβγάζει βλάστηση από τα ξυλώδη κλαδιά.
Η μυρτιά είναι από τα πιο ανθεκτικά φυτά και σπάνια αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Η σηψηρριζία είναι το πιο σοβαρό, σχεδόν πάντα από υπερβολικό πότισμα ή κακή στράγγιση, και προλαμβάνεται με σωστό υπόστρωμα και μετρημένο πότισμα. Τα κοκκοειδή εμφανίζονται ως μικρές καστανές φολίδες στους βλαστούς και τα φύλλα, και αφαιρούνται με βαμβάκι βουτηγμένο σε οινόπνευμα ή με θερινό πολτό σε μεγαλύτερες προσβολές. Οι αφίδες προσβάλλουν τη νέα τρυφερή βλάστηση και ξεπλένονται με δυνατό πίδακα νερού ή αντιμετωπίζονται με πράσινο σαπούνι, ενώ πάνω στο μελίτωμα των μυζητικών εντόμων αναπτύσσεται η μαύρη καπνιά, οπότε αντιμετωπίζουμε πρώτα τα έντομα και μετά καθαρίζουμε τα φύλλα. Ήπια σκευάσματα υπάρχουν στα βιολογικά φυτοπροστατευτικά και γενικότερα στη φυτοπροστασία.
Η μυρτιά δεν είναι τοξικό φυτό. Τα ώριμα μούρα της είναι βρώσιμα, με στυφή, αρωματική γεύση, και χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην παρασκευή λικέρ και ως καρύκευμα, ενώ τα φύλλα της χρησιμοποιούνται ως αρωματικό, παρόμοια με τη δάφνη. Δεν περιλαμβάνεται στις λίστες τοξικών φυτών για κατοικίδια. Όπως με κάθε φυτό, η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων από φύλλα ή το αιθέριο έλαιο δεν συνιστάται, ιδίως στην εγκυμοσύνη, αλλά στη συνηθισμένη χρήση η μυρτιά θεωρείται ασφαλές φυτό.
| Παράγοντας | Ανάγκη της μυρτιάς |
| Φως | Πολύς ήλιος, ανέχεται ελαφριά σκιά στη ζέστη |
| Αντοχή στο κρύο | Μέτρια, ως περίπου -10°C σε προστατευμένη θέση |
| Έδαφος | Οποιοδήποτε καλά στραγγιζόμενο, και πετρώδες |
| Πότισμα | Ξηρανθεκτική μετά την εγκατάσταση |
| Άνθηση | Μέσα με τέλη καλοκαιριού, λευκά αρωματικά άνθη |
| Κλάδεμα | Άνοιξη, αντέχει και αυστηρό κλάδεμα σχήματος |
| Απόσταση σε φράχτη | 60 με 80 εκατοστά |
| Τοξικότητα | Μη τοξική, με βρώσιμα μούρα |
Συχνές ερωτήσεις
Πότε ανθίζει η μυρτιά; Στα μέσα με τέλη του καλοκαιριού, με λευκά αρωματικά ανθάκια που έχουν χαρακτηριστικούς μακριούς στήμονες. Μετά την ανθοφορία σχηματίζονται τα σκουρόχρωμα μούρα.
Κάνει για φράχτη η μυρτιά; Εξαιρετικά. Αντέχει πολύ καλά το κλάδεμα, μένει αειθαλής όλο τον χρόνο και μυρίζει υπέροχα. Για φράχτη αφήνετε 60 με 80 εκατοστά ανάμεσα στα φυτά και κλαδεύετε τακτικά.
Μπορώ να έχω μυρτιά σε γλάστρα; Ναι, ευδοκιμεί σε γλάστρα σε ηλιόλουστο μπαλκόνι ή βεράντα, με πιο τακτικό πότισμα και καλή στράγγιση. Οι νάνες ποικιλίες, όπως η tarentina, είναι οι πιο βολικές.
Αντέχει στο κρύο; Είναι μετρίως ανθεκτική, με αντοχή σε σύντομες πτώσεις ως περίπου -10°C σε προστατευμένη θέση, όμως ο παγωμένος άνεμος και ο παρατεταμένος παγετός τη ζημιώνουν.
Γιατί ρίχνει φύλλα η μυρτιά μου; Ως αειθαλής, η μαζική πτώση φύλλων δείχνει στρες στις ρίζες, συνήθως από ακανόνιστο πότισμα, είτε πλήρη ξηρασία της μπάλας χώματος είτε υπερβολικό νερό και κακή στράγγιση. Φταίνε επίσης ο παγωμένος άνεμος και η απότομη αλλαγή θέσης.
Τρώγονται τα μούρα της; Ναι, τα ώριμα μούρα είναι βρώσιμα, με στυφή αρωματική γεύση, και χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για λικέρ και ως καρύκευμα.
<table style="width:100%;border-collapse:separate;border-spacing:0;margin:1.6em 0;">
<tr>
<td style="background:#ebefe6;border:1px solid #c0ceb2;border-radius:16px;padding:26px 28px;font-size:0.96em;line-height:1.65;color:#2f2f34;text-align:center;vertical-align:middle;">
<div style="font-weight:700;color:#2e5705;font-size:1.06em;margin-bottom:8px;">Ό,τι χρειάζεται η μυρτιά στο Farmclick</div>
Βρείτε υποστρώματα και υλικά στράγγισης, κομπόστ και οργανικά λιπάσματα και ήπια βιολογικά φυτοπροστατευτικά, από προμηθευτές όλης της Ελλάδας.
</td>
</tr>
</table>
|
Ό,τι χρειάζεται η μυρτιά στο Farmclick
Βρείτε υποστρώματα και υλικά στράγγισης, κομπόστ και οργανικά λιπάσματα και ήπια βιολογικά φυτοπροστατευτικά, από προμηθευτές όλης της Ελλάδας.
|
Κάθε κήπος και κάθε φυτό είναι μοναδικό, και οι συνθήκες αλλάζουν ανάλογα με την περιοχή, την έκθεση στον ήλιο, το είδος του εδάφους και τη στράγγισή του. Οι παραπάνω οδηγίες είναι γενικές και αποτελούν αφετηρία. Αν ο θάμνος δείχνει επίμονα προβλήματα που δεν υποχωρούν με τις βασικές πρακτικές, αξίζει η συμβουλή γεωπόνου ή του φυτωρίου. Επειδή τα φύλλα και τα μούρα της μυρτιάς χρησιμοποιούνται και στη μαγειρική, η χρήση φυτοπροστατευτικών χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Προτιμήστε πρώτα μη χημικές μεθόδους, όπως το πράσινο σαπούνι, και όταν χρειαστεί σκεύασμα χρησιμοποιήστε μόνο εγκεκριμένα προϊόντα, τηρώντας τις οδηγίες της ετικέτας και τον χρόνο αναμονής πριν τη συλλογή, και αποφύγετε τον ψεκασμό όταν οι μέλισσες είναι δραστήριες, καθώς η μυρτιά τις προσελκύει.
Άλλα άρθρα από την ίδια ενότητα.